De Amerikaanse dichter, schrijver, essayist en criticus Wendell Berry werd geboren op 5 augustus 1934 in Henry County, Kentucky. Zie ook mijn blog van 5 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Wendell Berry op dit blog.
Testament
And now to the Abyss I pass
Of that Unfathomable Grass…
1.
Dear relatives and friends, when my last breath
Grows large and free in air, don’t call it death —
A word to enrich the undertaker and inspire
His surly art of imitating life; conspire
Against him. Say that my body cannot now
Be improved upon; it has no fault to show
To the sly cosmetician. Say that my flesh
Has a perfect compliance with the grass
Truer than any it could have striven for.
You will recognize the earth in me, as before
I wished to know it in myself: my earth
That has been my care and faithful charge from birth,
And toward which all my sorrows were surely bound,
And all my hopes. Say that I have found
A good solution, and am on my way
To the roots. And say I have left my native clay
At last, to be a traveler; that too will be so.
Traveler to where? Say you don’t know.
2.
But do not let your ignorance
Of my spirit’s whereabouts dismay
You, or overwhelm your thoughts.
Be careful not to say
Anything too final. Whatever
Is unsure is possible, and life is bigger
Than flesh. Beyond reach of thought
Let imagination figure
Your hope. That will be generous
To me and to yourselves. Why settle
For some know-it-all’s despair
When the dead may dance to the fiddle
Hereafter, for all anybody knows?
And remember that the Heavenly soil
Need not be too rich to please
One who was happy in Port Royal.
I may be already heading back,
A new and better man, toward
That town. The thought’s unreasonable,
But so is life, thank the Lord!
De Amerikaanse schrijver en dichter Conrad Potter Aiken werd geboren in Savannah, Georgia op 5 augustus 1889. Zie ook mijn blog van 5 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Conrad Aitken op dit blog.
Ballingschap
Deze heuvels zijn zanderig. Bomen zijn hier klein. Kraaien
Krassen somber in een hemel van dorre glans,
Klagen in stoffige dennenbomen. Gele dageraad
Verlicht de lange bruine hellingen met een ijzige dauw,
Dauw zo zwaar als regen; de konijnenpootafdrukken
Zijn er scherp in te zien, zoals in sneeuw.
Maar het verdwijnt snel in de zon – wat heeft het voor zin?
De huizen, op de helling of tussen de bruine bomen,
Zijn grijs en verschrompeld. En de mannen die hier wonen
Zijn klein en uitgemergeld, spinachtig, met grote ogen.
Neem water mee als je hier komt wonen –
Koude, rinkelende waterreservoirs, of anders putten zo diep
Dat je naar de Ganges of de Himalaya kunt kijken.
Ja, en neem bergen mee, witte, maanverlichte,
IJsbergen. Je zult deze nodig hebben
Diepe diepten en pieken van nattigheid en kou.
Breng ook, in een kooi van draad of wilgentakken,
Goudkleurige vogels, die zullen zingen
Over bladeren die niet verdorren, waterige vruchten
Die zwaar hangen aan lange melodieuze takken
In de blauwzilveren bossen van diepe valleien.
Ik ben hier nu al – hoeveel jaar? Ontelbare jaren.
Mijn handen worden klauwachtig. Mijn ogen zijn groot en uitgehongerd.
Ik heb geen vogel meegenomen, ik heb geen waterput
Waarin ik de maan, een rivier of sneeuw zou kunnen vinden.
Op een dag, bij gebrek daaraan, zal ik een web spinnen
Tussen twee stoffige dennentoppen en daar hangen
Met mijn gezicht naar beneden, als een spin, zo lichtjes weggeblazen
Als een spook van een blad. Kraaien zullen om me heen krassen.
’s Morgens en ’s avonds zal ik de dauw drinken.
Vertaald door Frans Roumen
Zie voor nog meer schrijvers van de 5e augustus ook mijn blog van 5 augustus 2025 en ook mijn blog van 5 augustus 2019 en eveneens mijn blog van 5 augustus 2018 en ook mijn blog van augustus 2017 en ook mijn 2 blogs van 5 augustus 2011.