De Ierse dichter, schrijver, priester en Hegeliaanse filosoof John O’Donohue werd op 1 januari 1956 geboren in County Clare, waar zijn vader Patrick O’Donohue steenhouwer was en zijn moeder Josie O’Donohue huisvrouw. O’Donohue werd op 18-jarige leeftijd novice in Maynooth, in het noorden van County Kildare, waar hij aan St Patrick’s College in County Kildare diploma’s behaalde in Engels, filosofie en theologie. Hij werd op 6 juni 1979 tot katholiek priester gewijd. O’Donohue verhuisde in 1986 naar Tübingen, Duitsland, en voltooide in 1990 zijn proefschrift over de Duitse filosoof Georg Wilhelm Friedrich Hegel voor zijn doctoraat in de filosofische theologie aan de Universiteit van Tübingen. In 1990 keerde hij terug naar Ierland om zijn priesterlijke taken voort te zetten en begon hij aan zijn postdoctoraal onderzoek naar de 13e-eeuwse mysticus Meister Eckhart. O’Donohue’s eerste gepubliceerde prozawerk, “Anam cara” (1997), katapulteerde hem naar een meer publiek leven als auteur, spreker en docent, met name in de Verenigde Staten. O’Donohue verliet het priesterschap in 2000. Hij wijdde zijn energie ook aan milieuactivisme en wordt beschouwd als een van de drijvende krachten achter de Burren Action Group, die zich verzette tegen de ontwikkelingsplannen van de overheid en uiteindelijk het gebied van Mullaghmore en de Burren, een karstlandschap in County Clare, wist te behouden. Later in zijn leven werd O’Donohue een prominent spreker over creativiteit op de werkvloer. Hij adviseerde leidinggevenden in het bedrijfsleven “over het integreren van een gevoel van ziel en schoonheid in hun leiderschap en hun verbeeldingskracht ten aanzien van de mensen met wie ze werken.” Slechts twee dagen na zijn 52e verjaardag en twee maanden na de publicatie van zijn laatste voltooide werk, “Benedictus: A Book of Blessings”, overleed O’Donohue plotseling in zijn slaap op 4 januari 2008 tijdens een vakantie in de buurt van Avignon, Frankrijk. De exacte doodsoorzaak is niet door zijn familie bekendgemaakt, waardoor schrijvers van non-fictie moeten speculeren over de oorzaak. Artikelen en berichten hebben een aneurysma, een hartprobleem en aspiratie als mogelijke oorzaken genoemd. Tot zijn postume publicaties behoren een herdruk van “The Four Elements”, een essaybundel, in 2010 en “Echoes of Memory” (2011), een vroeg werk met gedichten dat oorspronkelijk in 1994 werd verzameld. In 2015 werd een reeks radiogesprekken die hij had opgenomen met zijn goede vriend en voormalig RTÉ-presentator John Quinn gebundeld en gepubliceerd onder de titel “Walking on the Pastures of Wonder”

For Loneliness

When the light lessens,
Causing colors to lose their courage,
And your eyes fix on the empty distance
That can open on either side
Of the surest line
To make all that is
Familiar and near
Seem suddenly foreign,
When the music of talk
Breaks apart into noise
And you hear your heart louden
While the voices around you
Slow down to leaden echos
Turning silence
Into something stony and cold,
When the old ghosts come back
To feed on everywhere you felt sure,
Do not strengthen their hunger
By choosing fear;
Rather, decide to call on your heart
That it may grow clear and free
To welcome home your emptiness
That it may cleanse you
Like the clearest air
You could ever breathe.
Allow your loneliness time
To dissolve the shell of dross
That had closed around you;
Choose in this severe silence
To hear the one true voice
Your rushed life fears;
Cradle yourself like a child
Learning to trust what emerges,
So that gradually
You may come to know
That deep in that black hole
You will find the blue flower
That holds the mystical light
Which will illuminate in you
The glimmer of springtime.