De Oekraïense schrijfster en dichteres Lina Kostenko werd op 19 maart 1930 geboren in Rzhyshchiv. Zie ook alle tags voor Lina Kostenko op dit blog.
The Sin of Great and Yet Untimely Bliss
The sin of great and yet untimely bliss
brings punishment and pain the sinner weathers.
Above that great Icarian abyss,
I am a woman dressed in wax and feathers.
The wax will melt. I’ll fall into the sea
and struggle, overwhelmed by your deep ocean.
The uncalled anguish of this thirst in me
I’ll only cure by your divine devotion.
The window now shows autumn. Life persists.
Forget the past and make a firm decision.
You are prepared for deadly turns and twists.
In this world we could not avoid collision.
With Your Eyes You Said
“Beloved.” With your eyes you said the word.
Within our souls a struggle had awoken.
And like the ring of crystal hardly heard,
the things we didn’t say were left unspoken.
The train of life sped on beyond back then.
The silence screeched like brakes unduly broken.
So many words were scribbled down in pen.
The things we didn’t say were left unspoken.
Night turned to day, and day turned into night.
Fate wobbled on the scales with every token.
The words rose like the sun in me, so bright —
The things we didn’t say were left unspoken.
O Slake My Thirst Upon Your Voice
To slake my thirst upon your voice,
upon that stream of loving madness,
that jubilation and that sadness,
to taste strange magic and rejoice.
To listen in attentive rapture
so keenly I forget my thought.
To wrestle free of quiet’s capture
with jests so desperately sought.
To drink your words as if to borrow
the strength I’ll need to break the dull
and unintelligible sorrow
of the inevitable lull.
To let our sudden silence sever
our words from us as if by choice.
And so defenselessly forever
to wait to savor your sweet voice!
Hoe ingelukkig staan de sprookjeskijkers!
Hoe ingelukkig staan de sprookjeskijkers!
Mijn hart springt op als plotsklaps ik ontwaak.
’t Is winter, Perzië, sering gelijkend,
geen vogel die haar nu onveilig maakt.
Mijn ijspaleizen, torens diepgevroren,
en waar ik ben, heel even geen idee –
ginds in mijn kindertijd, verhalen horend,
ben ik in Irpin’, ’t rijk van Berendej?
Heel even geen idee dat dit mijn raam.
‘k Bezie de dennenwereld vol verbazing.
Dan ben ik ijlings wakker. En je naam
vervult mijn hart met smart en zonnestralen.
Vertaald door Arie van der Ent
Zie voor nog meer schrijvers van de 19e maart ook mijn blog van 19 maart 2022 en ook mijn blog van 19 maart 2020 en eveneens mijn blog van 19 maart 2019 en ook mijn blog van 19 maart 2017 deel 1 en eveneens deel 2